Stelling van Amsterdam

Rondom Amsterdam ligt op een afstand van ongeveer 15 kilometer van het stadscentrum de voormalige militaire verdedigingslinie, die bekend staat als de Stelling van Amsterdam.

De verdedigende kracht van deze Stelling, die aangelegd werd tussen 1880 en 1920, was gebaseerd op het onder water zetten (inunderen) van grote stukken land om de vijand op afstand te houden. Via een ingenieus systeem van sluizen en dammen kon een gebied buiten de cirkel, die begrensd werd door de lijn Edam -Purmerend - Knollendam - Uitgeest - Beverwijk - Spaarndam - Hoofddorp - Westeinderplassen - Uithoorn - Abcoude - Weesp, binnen twee dagen onder water worden gezet. Bij de aanleg van deze verdedigingslinie, die een lengte had van 135 kilometer, werd zoveel mogelijk gebruik gemaakt van bestaande dijken. Daar waar die ontbraken werden er extra dijken aangelegd. Op die plekken waar hoger gelegen delen een doorbraak van de vijand mogelijk maakte, of waar essentiële wegen, spoorbanen of kanalen de verdedigingslijn kruisten werden er forten gebouwd, 42 in het totaal.
Het eerste fort van de Stelling dat werd opgeleverd was het fort bij Abcoude (1885). Als laatste werden de forten langs het noordfront aangelegd (1907). Omdat de Stelling officieel tot 1963 militair bezit bleef is er van dit bijzondere militaire monument nog heel veel bewaard gebleven. In 1996 is de hele stelling op de wereld erfgoedlijst van de Unesco geplaatst.

Naar de microsite van de Stelling van Amsterdam.